Laudatio Albert Haar

Net buiten het Drentse Zuidwolde groeide u op als boerenzoon, meneer Haar. U struinde rond op twaalf hectare land met koeien, varkens en kippen. Uw wereld was klein; alleen de radio bood een venster naar buiten. De traditie schreef voor dat u de boerderij zou overnemen, maar het liep anders. U ging naar de sociale academie, gedreven door een wezenlijke maatschappelijke betrokkenheid die u tot op de dag van vandaag typeert en siert.

Voor jongeren organiseerde u filmavonden en concerten, maar al gauw bracht uw nieuwsgierigheid u naar een breder palet van culturele initiatieven. Een van de eerste was de totstandkoming van een Drentse omroep, waar u vervolgens zelf [als redacteur] aan de slag ging. Wat hierna volgde, kan niet anders omschreven worden dan als een explosie van ideeën en projecten. U bent, zoals ze het in Drenthe noemen, van het ‘anfieteren’, van het aanjagen. Daadkrachtig en voortvarend heeft u ongelooflijk veel in uw provincie in gang gezet.

Taal is voor u de essentie van een cultuur. In een interview zei u eens: “Als je de ogen sluit, kun je alleen nog ruiken en horen. Een cultuur ruiken valt niet mee, maar dankzij de taal kun je wel horen waar je bent.” U riep het Drentse Boek in het leven, de uitgeverij van werken ín het Drents en óver Drenthe. Ook was u betrokken bij het Huus van de Toal, en maakte voor deze stichting prachtige videoportretten over Drentstalige schrijvers. De Literaire Hemel, een talkshow met schrijvers in café De Amer in het dorp Amen, is dankzij u van de grond gekomen. U was bovendien tien jaar lang de bevlogen voorzitter van dit culturele café, en wist het uit te bouwen tot een stabiele vrijwilligersorganisatie.

Een speciaal hoofdstuk in uw leven vormt muziek, meneer Haar, in het bijzonder de blues. Al bijna dertig jaar presenteert u het muziekprogramma Harry’s Blues op RTV Drenthe. Jarenlang deed u dat samen met Harry Muskee, de zanger van de legendarische bluesband Cuby & The Blizzards. Na diens overlijden in 2011, zette u het programma alleen voort. Blues en Drenthe zijn met elkaar verstrengeld. [Wie weet heeft het iets te maken met het zware boerenleven van toen, het ploeteren op het zand en veen.] Blues is Amerika én Drenthe. De provincie heeft zelfs een eigen blues-eldorado, in de oude woonboerderij van Harry Muskee in Grolloo: het C+B Museum, waarvan u medeoprichter en conservator was.

Eigenlijk bent u toch een boer geworden, meneer Haar. Want u plant ideeën, laat die groeien en bloeien, om ze vervolgens te oogsten als aantrekkelijke culturele projecten waarvan iedereen kan genieten. U brengt mensen samen, zet harten open, u laat mensen aandachtig naar elkaar luisteren, elkaar inspireren. U verstaat de waarde van cultuur.

De laatste jaren heeft u veel van uw werkzaamheden neergelegd. Het ‘anfieteren’ heeft plaats gemaakt voor activiteiten die zich wat meer in de luwte afspelen. Mocht u al wel eens terugblikken, meneer Haar, dan kunt u trots en tevreden zijn. [En we weten het, u bent niet van grote gebaren en woorden, maar we kunnen er nu echt niet onderuit.] Vol bewondering zijn wij over uw toewijding en verbindende kracht. Eigenhandig heeft u de Drentse cultuur op de kaart gezet en heeft u een ferme impuls gegeven aan de Drentse identiteit. Bovendien, en misschien wel boven alles, heeft u de Drentenaren veel plezier gebracht. Mensen zoals u maken een samenleving mooier, meneer Haar. De Zilveren Anjer is u van harte gegund.