Originele tekst voor Cultuurfonds Magazine door Florence Tonk
Tekst bewerkt voor web

Kunst, ongemak en humor

Het Kreukelcollectief stelde de tentoonstelling samen. Zij kozen werk uit de collectie van het museum en nodigden kunstenaars uit hun netwerk uit. Sommige van hen exposeren voor het eerst. Zoals Noli Kat, die haar werk maakte vanuit bed. Gemma was diep onder de indruk van haar kunstwerk BedBound: “Haar werk raakt me misschien wel het meest. Hoe ze terugkijkt, vanuit die witte lakens, haar krachtige blik!”

De tentoonstelling is niet bedoeld om bewondering of medelijden op te roepen. Wel om ruimte te maken voor erkenning en andere perspectieven. “Een handicap lijkt misschien iets van ‘de ander’, maar hoe langer je leeft, hoe groter de kans dat je er zelf ook mee te maken krijgt,” aldus Eline. “Een op de zes Nederlanders heeft een beperking.”

Ik ben gewoon hier foto
Foto Samira Kafala

De wereld is niet voor iedereen ingericht

In de eerste zaal, De Staarkamer, draait het om staren. Eline kent die blikken want heeft bij het lopen een stok nodig vanwege een aangeboren aandoening. Daarom gebruikt het Kreukelcollectief bewust het woord gehandicapt. "Een beperking gaat over hoe mijn aandoening mij als individu beperkt. Die beperking wordt een handicap wanneer ik me moet bewegen in een wereld die niet gemaakt is voor mensen zoals wij.”

De tentoonstelling laat zien hoe mensen met een handicap kunst maken, leven en vechten voor verandering. En hoe rijk dat leven is. “Wij drieën dragen een bril, maar 300 jaar geleden toen er nog weinig brillen bestonden, waren wij visueel gehandicapt.”

6810da9f3fcfb225719262ec V1 Creating the Spectacle 1440x900
Sue Austin, Creating the Spectacle!, 2012 (detail)

Zien, ruiken, voelen, liggen

Ik ben gewoon hier is toegankelijk gemaakt voor iedereen. Je mag niet alleen kijken, maar ook ruiken, horen en voelen. Er is een speciale rondleiding voor doofblinde bezoekers. En voor wie niet lang kan staan, staat er een ruststoel klaar. Eline: "Heerlijk voor mensen zoals ik want naar een museum gaan is voor mij erg vermoeiend.”

Toch is niet alles gemakkelijk. Gemma vond een animatie over dragerschapstesten heftig: “Het filmpje met aandoeningen waarop wordt gescreend met dragerschapstesten. Je ziet in het filmpje hoe mensen letterlijk worden uitgegumd. [...] Wie oordeelt wat een waardevol leven is?”

Gemma

“Cultuur is een levensnoodzaak, voor het publiek en voor de kunstenaars zelf.”

Gemma Peters · donateur

Cultuur als levensnoodzaak

Zonder steun van donateurs was deze tentoonstelling er niet geweest. Eline: “We hebben er drieënhalf jaar aan gewerkt en we hebben erg veel van elkaar geleerd. [...] Ik hoop oprecht dat dit een impuls kan zijn voor de museumwereld in Nederland om meer met handicap te doen.”

Gemma is trots dat ze heeft bijgedragen. “Ik ben blij dat ik daar straks via mijn testament aan kan bijdragen.”

  • Ook bijdragen aan cultuur?

    Doneer. Of regel een gift via je testament.

    Geven
  • Ook steun nodig voor jouw tentoonstelling of kunstproject?

    Doe een aanvraag.

    Aanvragen